Wat is C2PA, en wat zijn Content Credentials?
C2PA staat voor de Coalition for Content Provenance and Authenticity, een groep bedrijven met onder meer Adobe, Microsoft, Google, OpenAI en Sony als leden. Ze publiceert een open standaard om vast te leggen waar een afbeelding, video of audiobestand vandaan komt. Content Credentials is de publieke naam voor dat record, en het kleine "CR"-icoon dat je op LinkedIn kunt zien is het symbool ervan.
Zie het als een label dat in het bestand meereist. Het bepaalt niet of een afbeelding waar of onwaar is. Het legt beweringen vast: deze camera heeft het opgenomen, deze app heeft het bewerkt, dit AI-model heeft dit deel gegenereerd. Elke bewering is ondertekend, dus een latere wijziging aan het bestand valt op. Sleep een bestand naar de tool hierboven om te zien welke beweringen het jouwe doet.
Wat zit er in een C2PA-manifest?
Het record heet een manifest. Het is opgeslagen in het bestand zelf, in een apart blok naast de beeldgegevens, en heeft een paar onderdelen:
- Handtekening: een digitaal certificaat van het bedrijf wiens app of camera het record schreef, bijvoorbeeld Adobe, OpenAI of Google.
- Acties: wat er met het bestand is gebeurd, zoals gemaakt, geopend, bewerkt, bijgesneden of kleurgecorrigeerd. Een actie kan het brontype noemen, bijvoorbeeld trainedAlgorithmicMedia, wat betekent: gemaakt door een AI-model.
- Ingrediënten: de eerdere bestanden waaruit dit is opgebouwd. Een Photoshop-export kan je originele foto en een Generative Fill-resultaat als twee aparte ingrediënten vermelden.
- Hash: een vingerafdruk van de inhoud op het moment van ondertekening. Als de pixels later zonder nieuwe handtekening veranderen, meldt een validator dat het record niet meer klopt.
Wie schrijft Content Credentials in foto's en video's?
Elk jaar ondertekenen meer apps en apparaten bestanden. Een record van een camera zegt dat de foto is opgenomen, niet gegenereerd. Een record van een AI-tool zegt dat AI erbij betrokken was. De tool hierboven noemt de app of het apparaat dat het record in jouw bestand schreef, zodat je ziet welk soort je hebt. De belangrijkste schrijvers nu zijn:
- Adobe: Photoshop, Lightroom, Firefly en Adobe Express, vooral na een generatieve AI-stap zoals Generative Fill of Generative Remove.
- OpenAI: afbeeldingen gemaakt in ChatGPT en met DALL·E, en video's van Sora.
- Google: afbeeldingen gemaakt met Nano Banana Pro in de Gemini-app, en foto's genomen of bewerkt op Pixel 10-telefoons.
- Samsung: foto's bewerkt met Galaxy AI-tools, zoals Generative Edit, op recente Galaxy-telefoons.
- Microsoft: afbeeldingen van Microsoft Designer, Bing Image Creator en Copilot.
- Camera's: geselecteerde Leica- en Sony-modellen kunnen een foto ondertekenen op het moment dat die wordt genomen. Nikon voegde dit in 2025 aan één model toe en pauzeerde het daarna nadat een beveiligingslek was gevonden.
Wie leest Content Credentials, en welk label tonen ze?
Platforms lezen het record wanneer je uploadt, en de meeste maken van een AI-stap een zichtbaar label. Ze behandelen het niet allemaal hetzelfde, dus één bestand kan op de ene site een label krijgen en op een andere niets. Wat ze delen is de bron: het record in je bestand. Dit toont elk platform:
- Instagram, Facebook en Threads: AI-content (voorheen AI-info) bij de post of in het menu ervan.
- TikTok: een AI-gegenereerd-label op de video.
- LinkedIn: een klein CR-icoon in de hoek van de afbeelding of video. Tik erop om te zien wie het bestand ondertekende en of AI is gebruikt.
- YouTube: een melding voor gewijzigde of synthetische content, en een melding "Captured with a camera" voor onbewerkt camerabeeld met een geldig record.
- Pinterest: een AI modified-label op de pin.
De Content Credentials in je eigen bestand bekijken
Sleep de foto of video naar de tool bovenaan deze pagina. Hij leest het bestand en toont wat hij vindt: of er een C2PA-manifest is, welke app het ondertekende, of er een AI-actie in staat en eventuele IPTC- of XMP-AI-velden ernaast.
Heb je een volledige handtekeningcontrole nodig, met elk ingrediënt vermeld, dan toont de officiële Content Credentials Verify-site dat. Beide beantwoorden de eerste vraag die de meeste mensen hebben: zegt dit bestand dat AI is gebruikt?
Waarom herkomst nuttig is, ook als een label onjuist is
Content Credentials zijn met goede redenen gebouwd. Een nieuwsfotograaf kan laten zien dat een foto rechtstreeks uit de camera kwam. Een kunstenaar kan laten zien welke delen met de hand zijn gemaakt. Een lezer kan zien dat een dramatische afbeelding van een echte plek is gegenereerd. Is je werk echt en onbewerkt, dan is een camerarecord bewijs in je voordeel, dus bewaar een kopie die het nog heeft.
Het zwakke punt is precisie. Eén Generative Fill-stap in een klein hoekje kan de hele export als AI-bewerking markeren, en een platform kan dan een AI-label op je echte foto zetten. Daarvoor is deze tool gemaakt. Is een afbeelding volledig door AI gegenereerd, behoud dan het record of voeg zelf een duidelijke melding toe; het verwijderen uit een gegenereerde afbeelding misleidt alleen de mensen die haar zien.
Wat gebeurt er als je Content Credentials verwijdert?
De tool knipt het C2PA-blok en de AI-velden uit het bestand zonder de afbeelding opnieuw op te slaan, dus de pixels blijven precies hetzelfde. Standaard houdt hij je cameragegevens, locatie en kleurprofiel. Je kunt er ook voor kiezen locatie- en cameragegevens te verwijderen voor je privacy. Daarna controleert hij de schone kopie opnieuw en laat zien hoeveel AI-tags er over zijn.
Er zijn grenzen. Het record uit jouw kopie verwijderen verandert niets aan kopieën die al online staan. Sommige diensten bewaren een kopie van het record op hun eigen servers en kunnen het later opnieuw aan de afbeelding koppelen. Content Credentials zijn een apart merkteken van onzichtbare pixelwatermerken zoals Google's SynthID, en het opschonen verwijdert beide, zodat de schone kopie geen AI-merktekens meer draagt.